ഉച്ച നടത്തം..

കറങ്ങി തിരിക്കാന്‍ ഇറങ്ങിയതായിരുന്നില്ല. വെറുതെ, പുസ്തകം വായിച്ച് ബോറടിച്ചപ്പോള്‍ നടന്നു വരാമെന്ന് പറഞ്ഞത്‌ അവള്‍ ആയിരുന്നു. സമയം നട്ടുച്ച! ഏതായാലും ആവശ്യപ്പെട്ടതല്ലേ, ഞാന്‍ ഓ.കെ. പറഞ്ഞു. ഓഫീസിന്റെ ഇടതു വശത്തുള്ള, വാഹനങ്ങള്‍ കുറഞ്ഞ റോഡ്‌ ഞങ്ങള്‍ തെരഞ്ഞെടുത്തു. എന്തൊക്കെയോ പറയാന്‍ വെമ്പുന്ന മനസ്സിന് കടിഞ്ഞാണിടാന്‍ എനിക്കായി. എന്നാല്‍ അവള്‍ ഒരു ടേപ്പ് പോലെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു. നടക്കുമ്പോള്‍ തമ്മില്‍ തട്ടാതിരിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. എന്നാല്‍ അവള്‍ക്ക് അത് പ്രശ്നം അല്ലാത്തതായി തോന്നി.

ആരംഭിച്ചത് എവിടെയെന്നറിയില്ല, പക്ഷെ, ചെന്നെത്തിയത് ബ്ലോഗിനെകുറിച്ച ചര്‍ച്ചയിലാണ്. തീര്‍ച്ചയായും കൊച്ചു ത്രേസ്യക്കാണ് നന്ദി. 'മലബാര്‍ എക്സ്പ്രസ്സ്‌ നെ കുറിച്ച് ഞാന്‍ പറഞ്ഞില്ലായിരുന്നുവെങ്കില്‍ അവള്‍ക്ക് ഇത്തരം സംശയങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകില്ലായിരുന്നല്ലോ. എനിക്കറിയാവുന്നത് ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. എന്തോ എന്റെ കണ്ണിലെ പ്രണയം അവള്‍ തിരിച്ചറിയുന്നില്ലേ? ചിലപ്പോള്‍ അറിയാത്തതായി ഭാവിക്കുകയാവും. അങ്ങനെ വിശ്വസിക്കാന്‍ ആണ്ണ്‍ എനിക്കിഷ്ടവും. അല്ലെങ്കില്‍ എന്റെ ഭാവാഭിനയമൊക്കെ വേസ്റ്റ് ആവില്ലേ? മെല്ലെ, ഞങ്ങള്‍ തിരിച്ചു നടക്കാനാരംഭിച്ചു. 'ബ്ലോഗിങ്ങ്' വിട്ടിരുന്നില്ല. ഓഫീസില്‍ തിരിച്ചെത്തി, മനസ്സിന്നാകെ ഒരു സന്തോഷം..